Η παρούσα με αριθμό 245/2023 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (δείτε το πλήρες κείμενο ΕΔΩ), δικάζοντας με τη διαδικασία του Ν. 3869/2010, κάνει δεκτή την αίτηση εντολέως μας, σε υπόθεση που χειρίστηκε το γραφείο μας και αποφασίζει αναφορικά με το ζήτημα της παύσης των εργασιών εκποίησης που είχε διαταχθεί δυνάμει του αρ. 9 παρ. 1 ν. 3869/2010,
αναφέροντας επί λέξει:
“…η αιτούσα αναφέρει ρητώς ότι δεν έλαβε χώρα καμία απολύτως ενέργεια από την εκκαθαρίστρια και νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 9 § 2, 12 Α § 3 του ν. 3869/2010, καθώς και σε αυτές των άρθρων 164, 166 και 168 του ΠτΚ, και 758 ΚΠολΔ και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
Το απόσπασμα αφορά την παράταση της εκκαθάρισης περιουσίας οφειλέτη στο πλαίσιο του Ν. 3869/2010 (Νόμος Κατσέλη) και την εφαρμογή διατάξεων του Πτωχευτικού Κώδικα (Ν. 4738/2020).
Από το σκεπτικό προκύπτουν τέσσερα σημαντικά σημεία:
-
Πενταετής προθεσμία: Το δικαστήριο αναφέρεται στην παρέλευση της ΑΠΩΤΑΤΗΣ πενταετούς προθεσμίας ολοκλήρωσης της εκκαθάρισης, κατ’ αναλογική εφαρμογή του άρθρου 191 παρ. 3 Ν. 4738/2020.
-
Αδυναμία εκποίησης: Το ακίνητο δεν παρουσιάζει αγοραστικό ενδιαφέρον λόγω αυθαίρετων κατασκευών, συγκυριότητας 50% εξ αδιαιρέτου και συνθηκών της αγοράς.
-
Αδράνεια πιστωτών: Οι πιστώτριες εταιρείες δεν είχαν ζητήσει επί μία δεκαετία την αντικατάσταση της εκκαθαρίστριας.
-
Απόρριψη παράτασης: Η συνέχιση της εκκαθάρισης κρίνεται άσκοπη, επειδή δεν αναμένεται οικονομικό όφελος για τους πιστωτές και παρατείνεται αδικαιολόγητα η δέσμευση της περιουσίας της οφειλέτριας.
Ιδιαίτερο νομικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναλογική εφαρμογή των άρθρων 189 και 191 Ν. 4738/2020 σε εκκαθάριση του Ν. 3869/2010.