Η παρούσα με αριθμό 10886/2026 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (δείτε το πλήρες κείμενο ΕΔΩ), δικάζοντος ως Δευτεροβάθμιο, με τη διαδικασία του Ν. 3869/2010, κάνει δεκτή την έφεση ν. 3869/2010, σε υπόθεση που χειρίστηκε το γραφείο μας και εξαφανίζει την απόφαση του Ειρηνοδικείου Αχαρνών, που είχε απορρίψει πρωτοδίκως, την αίτηση εντολέων μας, ρυθμίζει τις οφειλές κατ’ άρθρα 8 παρ.2 και 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010, διασώζοντας την κύρια κατοικία των εκκαλούντος.
“…οι οικονομικές του συνθήκες μεταβλήθηκαν λόγω της δυσανάλογης αύξησης του ποσού των μηνιαίων ληξιπρόθεσμων δόσεων των δανείων που έλαβε σε ελβετικό φράγκο για την αγορά της πρώτης κατοικίας του, κατά τρόπο που δεν μπορούσε να προβλέψει κατά το χρόνο λήψης αυτών, καθότι, όπως είναι παγκοίνως γνωστό τα έτη 2006 – 2009, η ισοτιμία ευρώ/ελβετικού φράγκου ήταν σχετικά ανοδική υπέρ του ευρώ και οι δανειολήπτες ευνοούνταν κυρίως από το χαμηλό επιτόκιο που είχαν τα συγκεκριμένα δάνεια λόγω χαμηλού ΙΐόοΓ το οποίο διαμορφωνόταν κοντά στο 2% -2,5% έναντι 5%-6% που ήταν το μέσο επιτόκιο των δανείων σε ευρώ, ωστόσο, εν συνεχεία η ανωτέρω ισοτιμία άρχισε να αλλάζει δραματικά μέχρι που στις 31-12-2015 ανήλθε στο 1/1,083, από το 1/1,65 που ανέρχονταν κατά το έτος 2007, γεγονός που σημαίνει ότι οι δανειολήπτες χρειάζονται περισσότερα ευρώ για να αποπληρώσουν το δάνειο στο ελβετικό νόμισμα, αφού πέραν του γεγονότος ότι η μεταβολή της ισοτιμίας επηρεάζει και το ύψος του εναπομείναντος οφειλομένου κεφαλαίου του δανείου και της οφειλόμενης μηνιαίας τοκοχρεωλυτικής δόσης, επιπλέον το ΙίόοΓ (-0,71%) και το θυπόοΓ (-0,30%) συγκλίνουν σε μεγάλο βαθμό, με συνέπεια να έχουν περιορισμένο όφελος από το κόστος χρήματος. Η ανωτέρω μεταβολή τον οδήγησε σε αδυναμία εξυπηρέτησης των δανειακών του υποχρεώσεων, τα δε προδιαληφθέντα εισοδήματά του συγκρινόμενα με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του από τις δανειακές συμβάσεις τόσο κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης (2013) όσο και κατά το χρόνο που έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο (2022), δεν του επέτρεπαν να εξυπηρετεί τις τελευταίες…”