Η παρούσα με αριθμό 9631/2026 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (δείτε το πλήρες κείμενο ΕΔΩ), δικάζοντος ως Δευτεροβάθμιο, με τη διαδικασία του Ν. 3869/2010, κάνει δεκτή την έφεση ν. 3869/2010, σε υπόθεση που χειρίστηκε το γραφείο μας και εξαφανίζει την απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, που είχε απορρίψει πρωτοδίκως, την αίτηση εντολέων μας, ρυθμίζει τις οφειλές κατ’ άρθρα 8 παρ.2 και 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010, διασώζοντας την κύρια κατοικία των εκκαλούντων και ορίζει, κατ’ εξαίρεση, ΜΗΔΕΝΙΚΕΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ τόσο για τη ρύθμιση του άρθρου 8 παρ. 2, όσο και του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3869/2010.
Η απόφαση αναφέρει επί λέξει :
Σημασία δεν έχει η αξία κτήσης της κατοικίας (τίμημα πώλησης) του ακινήτου που αναγράφεται στο συμβόλαιο, ούτε η αντικειμενική αξία του ακινήτου κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης, αλλά η αντικειμενική αξία του ακινήτου κατά τη συζήτηση της αίτησης (Βενιέρης, ό. π., σ. 613, παρ. 1426, και σ. 620, παρ. 1438). Για τον ίδιο λόγο, δεν έχει σημασία το ποσό δανείου που τυχόν έλαβε ο οφειλέτης, για να αποκτήσει την κύρια κατοικία, ούτε και το ποσό της προσημείωσης ή της υποθήκης, που έχει εγγράφει προς εξασφάλιση (Βενιέρης, ό. π., σ. 613, παρ. 1426). Η εξαίρεση αυτή της κύριας κατοικίας του οφειλέτη από τη ρευστοποίηση εκπορεύεται, καταρχάς, από την ανάγκη προστασίας του υπερχρεωμένου οφειλέτη, ώστε να αποκατασταθεί γενικά η κοινωνική συνοχή (που αποτελεί πάντοτε σκοπό του θετού δικαίου), η οποία έχει διαρραγεί, λόγω του μεγάλου αριθμού ιδιωτών οφειλετών στο κοινωνικό πεδίο των συμβατικών εννόμων σχέσεων προς πιστωτικά ιδρύματα, αλλά και, ειδικά, ώστε να παρασχεθεί η δυνατότητα σε έκαστο υπερχρεωμένο κοινωνό (φυσικό πρόσωπο) να αποτελέσει εκ νέου δυναμικό παράγοντα της οικονομικής-συναλλακτικής κοινωνίας.
Δικαιολογείται, όμως, ειδικότερα από την ανάγκη προστασίας της κύριας κατοικίας του, η οποία, υπό την έννοια της οικογενειακής στέγης, ως κοινωνικό αγαθό, απολαμβάνει συνταγματικής προστασίας, κατ’ άρθρο 21 του Συντάγματος.
Από την επανεκτίμηση του συνόλου των εγγράφων που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν ol διάδικοι, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μερικά από τα οποία αναφέρονται στη συνέχεια, χωρίς ωστόσο να παραλείπεται κανένα για την ουσιαστική διάγνωση της υπόθεσης, λαμβανομένων υπόψη και των προσκομιζόμενων το πρώτον ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αποδεικτικών μέσων (κατ’ άρθρο 529§1 σε συνδυασμό με άρθρο 741 ΚΠολΔ), αφού δεν συντρέχουν εν προκειμένω οι κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 529 ΚΠολΔ λόγοι απόκρουσής τους, τις ομολογίες που συνάγονται από τους ισχυρισμούς των διαδίκων, από τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), σε συνδυασμό και με την αυτεπάγγελτη έρευνα των γεγονότων (άρθρο 744 ΚΠολΔ).
Περαιτέρω, συντρέχει νόμιμη περίπτωση να εξαιρεθεί από την εκποίηση προς ικανοποίηση των απαιτήσεων των εφεσίβλητων το κατά τα ανωτέρω μνημονευόμενο διαμέρισμα, το οποίο χρησιμεύει ως κύρια κατοικία των αιτούντων και της οικογένειάς τους, καθώς η αντικειμενική αξία αυτού δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας προσαυξημένο (άρθρο 9 παρ. 2 εδ. α’ του ν. 3869/2010, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του από τη διάταξη του άρθρου 14 παρ. 1 του ν. 4346/2015). Ενόψει μάλιστα των εξαιρετικών περιστάσεων, οι οποίες συντρέχουν στο πρόσωπο των εκκαλούντων και προσδιορίζονται ανωτέρω, πρέπει να οριστούν προς εξαίρεση από την εκποίηση της κυριότητά τους επί του ανωτέρω διαμερίσματος μηδενικές μηνιαίες καταβολές για χρονικό διάστημα τριών (3) ετών από τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης, παρέλκει δε ο ορισμός νέας δικασίμου για τον επαναπροσδιορισμό του ύψους των κατά τα ανωτέρω καταβολών (άρθρο 9 παρ. 6 του ν. 3869/2010, όπως προστέθηκε με τη διάταξη του άρθρου 62 παρ. 6 του ν. 4549/2018 και εφαρμόζεται και στην παρούσα υπόθεση βάσει της διάταξηςτου άρθρου 68 παρ. 11 του ίδιου νόμου, σε συνδυασμό προς τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 6 του ν. 3869/2010). Κατόπιν των ανωτέρω, ol ένδικες αιτήσεις πρέπει να γίνουν δεκτές, ως ουσιαστικά βάσιμες, και να ρυθμισθούν οι αναφερόμενες σε αυτές οφειλές των αιτούντων, με σκοπό την απαλλαγή τους, κατά το άρθρο 11 παρ. 1 του Ν. 3869/2010, από αυτές, εξαιρουμένων από την εκποίηση της κύριας κατοικίας αμφοτέρων των αιτούντων – εκκαλούντων, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.
Την υπόθεση χειρίστηκαν οι δικηγόροι Αθηνών, Αρετή Ν. Περδικομάτη και Μιχαήλ Ι. Κούβαρης